Eğer bir gün gidersem senden…Kocaman bir aşk yaşayan bir çiftin
Öleni yerine koy kendini
Unutma ki sevili sen kendin öldürdün
Yüreğimde ki seni…
Ve hani ölenler sevdiklerini görürmüş ya sevgili
Burası İzmit küçük bir kent…
Elbet sende göreceksin beni
Yanımda biri
Hatta mutlu belki.
Üzülme olur mu, ve asla suçlama beni
Hatta sevin gayri.
Acım onu yıkmamış
Yıkılmamış de
Mutluluğum sana kabrinde,
Yani yüreğimde ışık olsun sevgili.
Hem kim bilir belki ölenler
Yürekleri de görebiliyordur da
Sen de o zaman görürsün
Bende bıraktığın onulmaz izleri…
Tıpkı yüz yıllardır talan edilmiş
Kentim misali izmit gibi…
İzmit işte, aynı ben gibidir bu kent sevgili…
Arkana dağları alırsın…
Önünde maviden yeşile çalan
Gözleri parlar İzmitin.
Sol yanına bakarsın hep sisli
Kartepenin etekleri
Tıpkı yüreğim gibi efkarlı
Tıpkı gözlerim misali sislidir hep…
Ah be İzmit…
Yerkürenin en güzel kenti.
Yer kürenin öyle kalabalık
Ölesiye yalnız şehri_aşkı…
Ben gibisin işte…
İçin dolu etrafın sarılı da
Kirleniyorsun sende atılan her adımda.
Ya gelenin kiri ya da gidenin pası kalıyor içinde hep…
Ben gibisin derken yanlış anlama
Ben hep kıskanırım seni
Orhan camiin hayatta halen
Fezviye camiin hayatta
Yeni cuman hayatta
Ve sen onlarla dimdik halen ayakta…
O yüzden kıskanırım seni hep ben.
İçinde kaç eser var seni terk etmeyen diye.
Fakat bilirim de acını, kahrını yaralarını senin…
İçinde yaşayanların
Senin üstünde kendilerine
Krallıklar kuranların
Senin yeniden imarın bahenesi ile tektar tekrar
Aslında nasıl da talan edildiğini
Bu talan edilmelerine rağmen
Nasıl da dimdik ayakta kalabildiğini…
Çalına çırpıla yana yakıla
Lime lime parsel parsel satılmana rağmen
Nasılda bütün kalabildiğini
En iyi ben bilirim…
Çünkü sen. Aynı ben gibisin İzmit…
Tabii sende biliyorsun artık
İçinde sadece mezarlıklarının
Yeşil kaldığını…
Tıpkı yeşil bir çift gözün
Her gün dirhem dirhem
Mezarımı kazdığını benim de
Bildiğim gibi…
Sende aynı ben gibisin İzmit…
Sende aynı ben gibi işte
Üzerinde ki kalabalıklara inat
Sisli gözlerinden
Maviden yeşile çalan umutların içinde…
Hüzne boğa boğa kendini kanatıyorsun sadece.
Ah be izmit
Ah be şehri-i aşk
Üzerinde ki herkes
Kendi hırs heves ve hevaları peşinde.
Herkes sadece kendisi için var içinde…
Bir, yalnız sen
Bir, yalnız ben
Ah be İzmit
Ah be şehri’aşk Sana kocaman bir ustanın
Mimar sinanın bence en güzel imzası kaldı sende geriye
Bana da gözleri bir’ cennetten çallınma bir sancı…
Kaldı yüreğimde.




