“İnsan beyninin en çok yüzde yedisini kullanabiliyormuş”. Bu sözü çocukluğumdan beri duyarım. Günlük hayatımızın çok büyük bir bölümünü düşünmeden yaşadığımızı fark ettiğimde bu sözün anlamı farklı bir boyut kazandı.
Düşünmeden uyanırız. Kahvaltımızı yaparız veya yapmayız ama düşünmeyiz. İşe veya okula gideriz veya gitmeyiz ama yine düşünmeyiz. İbadetimizi yaparız veya yapmayız; onu da düşünmeyiz. Bütün bunlar bizim motor hareketlerimizdir. Düşünmek en önemli ibadetlerden biridir ve yine de düşünmeyiz. Kısaca düşünmeden yaşıyoruz. Böyle olunca da beyin kullanımına gerek kalmıyor. Belki de bütün dinlerdeki mezheplerin çıkış kaynağı da bu düşüncesizliktir. Düşünmeyen insanların yerine birileri düşünmüş olmalıdır.
En çok düşünenlerin motor hareketleriyle düşünerek yaptıklarını oranlayarak yüzde yedi bulunmuş olmalı. Diğer insanlar da yüzde iki veya üçünü kullanabiliyor demek ki. İşte bu yüzde iki, üçtür insanları hayvanlardan ayıran.
Kutsal kitaplar ise yorum gerektiren ayetlerle doludur. Beyninin yüzde üçünden fazlasını kullanabilen insanlar, dinleriyle ilgili bilgilerini kullanarak yorumlarını yapmışlar ve mezhepleri ortaya çıkarmışlardır. Yoruma açık bir konu varsa o konuyla ilgili bütün yorumlar, birbirine zıt olsalar bile doğrudur.
Düşünemeyen insanlar, düşünebilen insanların düşünceleri için birbirlerini öldürmüşler, adına mezhep savaşları demişlerdir. Size de mezhep savaşları tuhaf gelmiyor mu?
Düşündüm de % 50 bırak 7 sini %1 ini bile kulanamıyor