Sayısız kişinin paylaşımlarım da fotoğrafını gördüm. Herkes güzelliklerinden iyiliklerinden ve de yardımsever yüreğinden bahsetmiş. Kimsenin kötülüğünü istemez, kimsenin ardından dedikodusunu yapmaz kim olduğuna bakmaksızın el uzatmaya çalışırdı. Tek başına yemek yemeği bile sevmezdi. Büyükle büyük, küçükle küçük olmayı becerebilen herkesin her şeyine yetişmeye çalışıp çekip çevirmeye çalışan toparlayıcı ve yapıcı bir insandı. Kalabalığı seven, evinize düşmanınız dahi gelse, yedirmeden içirmeden göndermeyin nasihati her sofrada kulağımıza küpe yapmaya çalışan bir kadındı. Tanımasa da ne olduğunu kim olduğunu bilmese de herkesi dualarına sığdırırdı. Kendinden başka her insan önemliydi onun için.” Ben bir gün ölürsem ne olur kimseye of demeyin, yardımına koşun, eve gelen kim olursa olsun yedirin içirin ” derdi. Kimileri de tam bir Osmanlı kadını diye yorumlardı.
İşte benim annem böyle bir insandı.
…….
Biz annemizi kaybettik!!!
Bizleri bu acılı günümüzde yalnız bırakmayan, gerek gelerek gerek arayarak ve gerekse mesaj atarak acımızı paylaşan tüm akraba dost ve arkadaşlarımıza ailem adına teşekkür ederim.
Kardeşiniz Yasin Ekinci
