Ne acı…
Bedenimde dolaşan nikotin pıhtılı kanın,
Beş parasız kalmış yolcular gibi
Cam kenarına yaslayarak başını ;
Sakin ve sessiz
Yapraksız ruhumu cisme dönüştürdüğünü izlemek ne acı…
Bilirim oysa ;
Her yeni yılın başlangıcında,
Gözlerine olan yolculuğum…
Dönüp dolaşıp yine kendime varacak.
Bir şiirin vurgusunda sakladığım adın ;
Eskitse de uçurumlarımı…
Ben hiç Yılmayacağım yazmaktan…
Ben hep yalnızdım…
Yazdım…